Story
Khadijeh Alipour, a 35-year-old Iranian woman, was killed on January 8, 2026, in Fardis, Karaj, after being shot by security forces during protests. Her golden earrings were reportedly torn off and her wedding ring stolen. She left a blood-stained will, declaring herself a "worker-born Iranian" consciously fighting for her country's rights, and ending with "We remain, we fight, we die, we take back Iran."
خدیجه علیپور، زنی ۳۵ ساله، در تاریخ ۱۸ دی ۱۴۰۴ در فردیس کرج با شلیک ماموران حکومتی به قتل رسید. گزارش شده که گوشوارههای طلای او پاره شده و حلقه ازدواجش ربوده شده بود. او وصیتنامهای خونین از خود به جا گذاشت که نشان میداد آگاهانه این راه را انتخاب کرده و خود را «یک ایرانی کارگرزاده» توصیف کرده بود که برای حق خود میجنگد. وصیتنامه او با این جمله به پایان میرسد: «میمانیم، میجنگیم، میمیریم، ایران رو پس میگیریم.»
AI summary Show Hide
This AI summary is generated from archive media captions, descriptions, and related source text associated with this memorial.
Khadijeh Alipour, a 35-year-old woman from Karaj, was killed on January 8, 2026, in Fardis, Karaj. She died after being shot by security forces during protests. Reports indicate that her golden earrings were torn off and her wedding ring was stolen at the time of her death. Khadijeh left behind a blood-stained will, revealing her conscious commitment to the cause. In it, she declared herself "a worker-born Iranian" who was fighting for her country's rights. Her powerful message concluded with: "We remain, we fight, we die, we take back Iran."
خدیجه علیپور، زنی ۳۵ ساله اهل کرج، در تاریخ ۱۸ دی ۱۴۰۴ در فردیس کرج کشته شد. او با شلیک ماموران حکومتی در جریان اعتراضات جان باخت. گزارشها حاکی از آن است که گوشوارههای طلای او پاره شده و حلقه ازدواجش در زمان مرگ به سرقت رفته بود. خدیجه وصیتنامهای خونین از خود به جا گذاشت که نشاندهنده انتخاب آگاهانه او برای این مسیر بود. او در این وصیتنامه خود را «یک ایرانی کارگرزاده» معرفی کرده بود که برای حق کشورش میجنگید. پیام قدرتمند او با این جمله به پایان میرسید: «میمانیم، میجنگیم، میمیریم، ایران رو پس میگیریم.»
